Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Ο Κώστας Βίρβος



Γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1926 στα Τρίκαλα

 Έφυγε από τη ζωή χθες βράδυ 6-8-2015

Ο Κώστας Βίρβος θα μπορούσε να είναι ένας ήρωας του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Γιατί είναι «ο άνθρωπος όστις κατόρθωσε να συλλάβη με τας χείρας του προς στιγμή έν όνειρον...». Το όνειρο που συνέλαβε από παιδί με τα δυο του χέρια ο Κώστας Βίρβος ήταν η στιχουργική. Μια στιχουργική παράξενη, άλλοτε ακραιφνώς λαϊκή, άλλοτε έντεχνη, άλλοτε σατιρική, μα πάντοτε ανθρώπινη. Μερικές φορές οι στίχοι του, όπως στην «Καταχνιά», μας συγκινούν μέχρι δακρύων. Και «επειδή τα δάκρυα είναι και αυτά πατρίδα που δεν χάνεται» λογαριάζω τον Κώστα Βίρβο ως έναν αληθινό 

πατριώτη. Τι παράξενο! Αυτός ο άνθρωπος υπήρξε για 35 ολόκληρα χρόνια υπάλληλος στα κρατικά λαχεία. Στη ζωή του όμως τίποτε δεν υπήρξε τυχαίο... Εχοντας θαυμάσει το αριστουργηματικό έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου «Θεσσαλικός κύκλος», όπου λάμπουν οι εξαίρετες φωνές της Βίκυς Μοσχολιού, του Λάκη Χαλκιά, της Λιζέτας Νικολάου και του αξέχαστου πρίγκιπα της ελληνικής ροκ Παύλου Σιδηρόπουλου, λογαριάζω ­ και δεν πέφτω έξω ­ ότι το αληθινό επάγγελμα του Κώστα Βίρβου είναι παραμυθάς! Ενας άνθρωπος που φτιάχνει και διηγείται όμορφα παραμύθια.

Με τον Κώστα Βίρβο «πάλεψαν» σημαντικοί συνθέτες. Ο Θεοδωράκης, ο Μαρκόπουλος, ο Λεοντής, ο Πλέσσας, ο Καλδάρας και πόσοι άλλοι. Κυριάρχησε η συνεργασία του με τον Βασίλη Τσιτσάνη που σφράγισε και μια φιλία πάνω από τρεις δεκαετίες. Ο Βίρβος σαν άνθρωπος έζησε όλα τα μεγάλα γεγονότα από την Κατοχή ως τη χούντα και τη Μεταπολίτευση. Ο Θεοδωράκης τον θεωρεί έντεχνο και ως απόδειξη φέρνει το νανούρισμα «Κοιμήσου, αγγελούδι μου» που βρίσκεται στο «Τραγούδι του νεκρού αδελφού». Στα όρια του έντεχνου και του λαϊκού είναι και η περίφημη «Καταχνιά» που μελοποίησε ο Χρήστος Λεοντής, μια μικρή εποποιία για την Κατοχή, την Αντίσταση και την Απελευθέρωση με ερμηνείες υψηλού επιπέδου από τον Στέλιο Καζαντζίδη και τη Μαρινέλλα. Ο Κώστας Βίρβος, που γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου 1926 στα Τρίκαλα, ζει σήμερα με τη μόνη της ζωής του συντρόφισσα σε ένα όμορφο ρετιρέ στο Παλαιό Φάληρο ανάμεσα σε χρυσούς και πλατινένιους δίσκους ων ουκ έστιν αριθμός.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΝΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου